คำบุพบท มีความหมายว่า 'ในฐานะที่เป็น...', 'ในมุมมองของ...' ใช้แสดงถึงการปฏิบัติหน้าที่ตามสถานะหรือบทบาทหน้าที่ หรือการพิจารณาจากมุมมองใดมุมมองหนึ่ง
การใช้งานเชิงเปรียบเทียบของคำเสริมทิศทาง '上': (1) การสวมใส่หรือวางไว้ในตำแหน่ง (สวมหมวก, ห่มผ้า); (2) บรรลุเป้าหมายหรือผลลัพธ์ที่ต้องการ (ได้อยู่บ้านใหม่, ถูกตาต้องใจ); (3) การกระทำเริ่มต้นขึ้นและดำเนินต่อไป (เริ่มร้องเพลง, เริ่มคุยกัน); (4) นับรวมเข้าไปด้วย (นับฉันเข้าไปด้วย, ชวนเสี่ยวหลี่ไปด้วย)
โครงสร้างสำนวน 4 พยางค์ในภาษาพูด ใส่คำที่มีความหมายตรงกันข้ามกัน แสดงว่ามีสองสภาวะหรืออารมณ์ความรู้สึกที่ตรงข้ามกันเกิดขึ้นพร้อมๆ กันอย่างละครึ่ง (ครึ่งจริงครึ่งเล่น, ครึ่งหลับครึ่งตื่น, กึ่งเชื่อกึ่งสงสัย)
โครงสร้างภาษาพูดที่แสดงความจำใจ ทำซ้ำคำกริยาพยางค์เดียว แสดงว่าแม้ในใจไม่อยากทำ แต่จำต้องฝืนทำเพราะติดเรื่องมารยาท น้ำใจ หรือแรงกดดันจากคนรอบข้าง
คำสันธานแสดงการอนุมาน หมายถึง 'แสดงให้เห็นว่า...', 'จากจุดนี้จะเห็นได้ว่า...' ใช้เชื่อมเพื่อสรุปข้อคิดเห็นหรือข้อเท็จจริงที่อนุมานได้จากเหตุด้านหน้า
คำสันธานแสดงขั้นกว่า: (1) ใช้ในประโยคย้อนถามเพื่อเปรียบเทียบให้เห็นความเหลื่อมล้ำอย่างชัดเจน มักใช้คู่กับ '尚且' (คนหนุ่มยังเหนื่อยล้า นับประสาอะไรกับคนแก่อย่างเล่าหวัง); (2) ใช้เสริมเหตุผลเพิ่มเติม มีความหมายว่า 'ยิ่งไปกว่านั้น', 'แถมยัง...' มักใช้คู่กับ '还' หรือ '又'
วลีคำถามย้อนความหมายว่า 'จะหาเรื่องลำบากไปทำไม?', 'จำเป็นต้องทรมานตัวเองขนาดนั้นเชียวหรือ?' แสดงว่าการกระทำนั้นไม่คุ้มค่าและเป็นการหาเหาใส่หัวโดยแท้
