รูปประโยคที่ใช้บ่อยในภาษาจีน ซ้ำคำกริยาหน้าและหลังกริยาวิเศษณ์ '也' แล้วตามด้วยรูปปฏิเสธของส่วนเติมเต็มแสดงความเป็นไปได้ที่มี '不' เน้นว่าไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไม่บรรลุผล มักแสดงสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออกหรือความกระวนกระวายอย่างยิ่ง
สำนวนที่ใช้บ่อยในภาษาพูด เปรียบถึงการทำเป็นมองไม่เห็นหรือเพิกเฉยต่อสิ่งที่ไม่ดีหรือไม่ควรทำ
ใช้เปรียบเทียบสองสิ่ง '还是' แสดงการตัดสินหลังจากชั่งน้ำหนักแล้ว ส่วน '恐怕' ทำให้น้ำเสียงนุ่มนวลและเป็นกลาง
โครงสร้างกริยา-กรรม แสดงว่าได้สร้างสถิติสูงสุดหรือสุดขั้วในขอบเขตหรือช่วงเวลาหนึ่ง
มักวางไว้ต้นประโยคเป็นส่วนขยายกริยา เพื่อนำเสนอมุมมอง การตัดสิน หรือความคิดเห็นของใครบางคนต่อสิ่งหนึ่ง
โครงสร้างคู่ที่ปฏิเสธส่วนแรกและยืนยันแก่นแท้ของส่วนหลัง เน้นว่าปัจจัยชี้ขาดอยู่ที่ส่วนหลัง
คำกริยาภาษาเขียน หมายถึงทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดให้กับกิจการหรือเป้าหมายหนึ่ง
