'可 + กริยา + 的' หมายถึง 'ที่น่า...' รูปประโยคภาษาพูดที่ใช้บ่อยที่สุดคือ '有 / 没什么可……的' (มี / ไม่มีอะไรน่า...) ใช้ประเมินว่ากิจกรรมหรือสิ่งของนั้นคุ้มค่าที่จะสัมผัส ซื้อ หรือดูหรือไม่
'好' เชื่อมสองอนุประโยค อนุประโยคแรกบอกการกระทำ อนุประโยคหลังบอกจุดประสงค์หรือความสะดวกที่ได้จากการกระทำนั้น ('ทำ A เพื่อจะได้ทำ B ได้สะดวก')
'遍' ใช้หลังกริยาบางคำเป็นส่วนเติมเต็มแสดงผล หมายถึงการกระทำครอบคลุมทุกเป้าหมายหรือทุกสถานที่ที่เกี่ยวข้องในขอบเขตนั้น มีความหมายว่า 'ทั่วถึงไม่มีตกหล่น' (找遍 'หาจนทั่ว', 跑遍 'วิ่งไปทั่ว')
'除非' เน้นว่าเงื่อนไขหนึ่งเป็นเงื่อนไขเบื้องต้นเพียงข้อเดียว รูปประโยคหลักมีสี่แบบ 1. 除非……,才…… (เฉพาะภายใต้เงื่อนไขนี้จึงจะเกิดผลนั้น) 2. 除非……,否则…… (ต้องเป็นเงื่อนไขนี้เท่านั้น ไม่เช่นนั้นจะไม่...เด็ดขาด) 3. 除非……,才……,否则…… (น้ำเสียงหนักแน่นและครบถ้วนที่สุด) 4. ……,除非…… (บอกสถานการณ์ทั่วไปก่อน แล้วบอกข้อยกเว้นทีหลัง)
'中' (อ่านว่า zhòng) ใช้หลังกริยาเป็นส่วนเติมเต็มแสดงผล หมายถึงการกระทำบรรลุเป้าหมายและถูกใจพอดี คำที่ใช้คู่บ่อย: 看中 (ถูกใจ), 选中 (เลือกได้), 挑中 (คัดได้), 打中 (ยิงถูก), 猜中 (ทายถูก)
สำนวนที่ใช้บ่อยในภาษาพูด หมายถึง 'ไม่ได้โดดเด่นแต่ก็พอใจได้ สมเหตุสมผล' เทียบเท่า 'ใช้ได้', 'พอไปได้' รูปปฏิเสธ '说不过去' หมายถึงไม่สมเหตุสมผลทั้งทางเหตุผล ศีลธรรม หรือน้ำใจ หรือรู้สึกเกรงใจไม่สบายใจ