คำกริยาตามด้วยส่วนเติมเต็มบอกทิศทาง '下来' แสดงว่าการกระทำหรือสภาพเริ่มจากจุดหนึ่งในอดีตและต่อเนื่องมาจนถึงขณะพูดหรือจุดเวลาที่กำหนด เช่น '坚持下来' (ยืนหยัดมาได้), '保存下来' (เก็บรักษาไว้ได้) รูปปฏิเสธมักเป็น '坚持不下来'
คำกริยาตามด้วยส่วนเติมเต็มบอกทิศทาง '下去' แสดงว่าการกระทำหรือสภาพที่กำลังดำเนินอยู่หรือกำลังจะเริ่มจะต่อเนื่องไปในอนาคต เช่น '坚持下去' (ยืนหยัดต่อไป), '学下去' (เรียนต่อไป) รูปปฏิเสธมักเป็น '看不下去', '坚持不下去'
รูปแบบที่ใช้บ่อยในภาษาพูด แสดงว่ามีระดับสูงมากจนพูดไม่ถูก ตรงกลางมักใส่คำคุณศัพท์บอกความรู้สึก เช่น '别提多难受了' (ไม่ต้องพูดเลยว่าทรมานแค่ไหน), '别提多开心了' (ดีใจสุด ๆ)
1. แสดงข้อกำหนดที่จำเป็นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ต้องทำให้ได้ (要想提高听力，非多听不可 'ถ้าอยากพัฒนาการฟัง ต้องฟังให้มาก') 2. แสดงความตั้งใจแน่วแน่ 3. แสดงว่าผลเสียบางอย่างจะเกิดขึ้นแน่นอน (穿这么少，非感冒不可 'ใส่น้อยขนาดนี้ เป็นหวัดแน่')
คำกริยา มักใช้ในรูปปฏิเสธ '不至于' หรือประโยคคำถามเชิงวาทศิลป์ '至于吗？' แสดงว่าสถานการณ์ยังไม่ร้ายแรงหรือไม่น่าจะร้ายแรงถึงขั้นสุดโต่ง ('ไม่ถึงขั้น...', 'ถึงขนาดนั้นเลยเหรอ')
กริยาวิเศษณ์ มักใช้ในประโยคคำสั่ง เพื่อเน้นน้ำเสียงห้ามปรามหรือเตือนอย่างจริงจัง รูปปฏิเสธมักใช้คู่กับ '别', '不能' รูปบอกเล่ามักใช้คู่กับ '要', '记住' (千万别 'ห้ามเด็ดขาด', 千万要 'ต้อง...ให้ได้')
