แสดงทิศทางการเคลื่อนที่ของการกระทำ: เข้าหาผู้พูดใช้ '来' ออกห่างจากผู้พูดใช้ '去'
เมื่อกรรมเป็นคำบอกสถานที่ (家, 屋, 楼, 书店) ต้องวางไว้หน้า '来/去' เสมอ: 进屋来, 上楼去, 回家去
โครงสร้างสมมติ–ผล: '要是' บอกเงื่อนไขสมมติ และ '就' หน้าภาคแสดงของอนุประโยคหลังบอกการคาดการณ์หรือข้อเสนอ
กรรมของกริยาตัวแรก (请/叫/让) เป็นผู้กระทำของกริยาตัวที่สองด้วย: 老师让我们预习 (ครูให้พวกเราเตรียมบทเรียน)
สำนวนสุภาพมาตรฐานเมื่อมาสายหรือทำให้อีกฝ่ายต้องรอ
ใช้ท้ายประโยคเพื่อยืนยันการคาดเดาที่ยังไม่แน่ใจนัก
