แทรก '得' (ได้) หรือ '不' (ไม่ได้) ระหว่างกริยากับส่วนเติมเต็มบอกผล/ทิศทาง เพื่อบอกความเป็นไปได้: 看得懂 (อ่านเข้าใจ), 看不懂 (อ่านไม่เข้าใจ)
'了' ที่อ่านว่า 'liǎo' ทำหน้าที่เป็นส่วนเติมเต็มบอกความเป็นไปได้ว่าการกระทำเกิดได้หรือไม่: 去不了 (ไปไม่ได้), 走不了路 (เดินไม่ไหว), 耽误不了 (ไม่ทำให้ล่าช้าแน่)
คำถามแบบบวก–ลบโดยจับคู่รูปบอกเล่ากับรูปปฏิเสธ: 去得了去不了？ (ไปได้หรือไม่ได้?), 回得来回不来？ (กลับมาทันหรือไม่ทัน?)
คำถามเชิงวาทศิลป์ที่เน้นความหมายปฏิเสธ: 这么早，怎么起得来呢？ (เช้าขนาดนี้ จะตื่นไหวได้ยังไง = ตื่นไม่ไหวแน่นอน)
กริยาวิเศษณ์แสดงการคาดเดาด้วยน้ำเสียงกังวล ลังเล หรือสุภาพ: 他恐怕去不了 (เกรงว่าเขาคงไปไม่ได้)
คำแทรกในภาษาพูดเมื่อผู้พูดนึกอะไรขึ้นมาได้หรืออยากเปลี่ยนเรื่อง
