แสดงว่าถึงระดับที่สูงมากหรือเพียงพอแล้ว ('...ทีเดียว / ...มากทีเดียว')
โครงสร้างยอมรับเชิงเงื่อนไข: ยอมรับว่า A เป็นจริง แต่ประโยคหลังนำเสนอข้อแม้หรือข้อจำกัด ('A ก็ A อยู่หรอก แต่ว่า...')
ใช้แนะนำอย่างสุภาพหรือระบุทางเลือกที่ดีที่สุด: 'ทางที่ดีควรจะ... / ดีที่สุดคือ...'
คำเสริมท้ายในภาษาพูดใช้หลังการยกตัวอย่าง: '...อะไรทำนองนี้ / ...เป็นต้น'
ใช้เมื่อลังเลระหว่างสองทางเลือกขึ้นไป โดยยกเหตุผลข้อเสียของแต่ละข้อขึ้นมา ('จะ...ก็... ครั้นจะ...ก็...')
สันธานเงื่อนไขเพียงพอ: 'ขอเพียงแค่... ก็...'
