คำศัพท์ภาษาจีนหมวดเครื่องหมายวรรคตอน

jù zi jié shù shí tōng cháng yào zài jù mò jiā shàng jù hào.

เมื่อประโยคจบมักต้องใส่จุดที่ปลายประโยค

fù hé jù zhōng de fēn jù zhī jiān cháng yòng dòu hào gé kāi.

ในประโยครวม ประโยคย่อยมักจะแยกกันด้วยเครื่องหมายจุลภาค

liè jǔ bìng liè de míng cí huò duǎn yǔ shí xū yào shǐ yòng dùn hào.

เมื่อลิสต์คำนามหรือวลีที่อยู่ร่วมกันต้องใช้เครื่องหมายจุนฮัว

fēn hào yòng yú fēn gé cún zài bìng liè guān xì de jiào zhǎng fēn jù.

เครื่องหมายอัฒภาคใช้สำหรับแยกประโยคย่อยที่มีความยาวและสัมพันธ์กัน

yǐn yòng shuō huà nèi róng huò zuò zǒng jié shuō míng qián yào yòng mào hào.

ก่อนอ้างคำพูดหรือสรุปอธิบายต้องใช้เครื่องหมายจุดสองจุด

yí wèn jù huò fǎn wèn jù de mò wěi bì xū shǐ yòng wèn hào.

ประโยคคำถามหรือคำถามเชิงย้อนถามต้องลงท้ายด้วยเครื่องหมายคำถาม

biǎo dá qiáng liè gǎn qíng huò qí shǐ yǔ qì de jù zi mò wěi yòng gǎn tàn hào.

ประโยคที่แสดงอารมณ์รุนแรงหรือคำสั่งต้องลงท้ายด้วยเครื่องหมายอัศเจรีย์

zhí jiē yǐn yòng tā rén de huà yǔ shí xū yào fàng zài yǐn hào nèi.

เมื่อต้องอ้างคำพูดของคนอื่นโดยตรงต้องใส่ไว้ในเครื่องหมายคำพูด

duì wén zhōng mǒu xiē cí yǔ jìn xíng bǔ chōng zhù shì shí yào shǐ yòng kuò hào.

เมื่อต้องเสริมคำอธิบายต่อคำหรือวลีในบทความต้องใช้วงเล็บ

pò zhé hào cháng yòng lái biǎo shì yì si de zhuǎn zhé 、 dì jìn huò shēng yīn de yán cháng.

ขีดกลางมักใช้เพื่อแสดงความหมายเปลี่ยนไป, ความก้าวหน้า หรือการยืดเสียง

shěng lüè hào yòng lái biǎo shì shuō huà duàn duàn xù xù huò nèi róng de shěng lüè.

จุดไข่ปลาใช้เพื่อแสดงการพูดติดๆ ขัดๆ หรือการละบางส่วนของเนื้อหา

wén zhāng zhōng tí dào shū míng 、 diàn yǐng míng shí bì xū jiā shàng shū míng hào.

เมื่อบทความกล่าวถึงชื่อหนังสือหรือภาพยนตร์ต้องใส่เครื่องหมายอัญประกาศชื่อหนังสือ

wài guó rén míng fān yì huò shǎo shù mín zú rén míng zhī jiān cháng yòng jiàn gé hào.

การแปลชื่อต่างชาติหรือชื่อชนกลุ่มน้อยบางครั้งใช้จุดเว้นวรรคกลาง

biǎo shì shí jiān fàn wéi huò shù liàng qū jiān shí kě yǐ shǐ yòng lián jiē hào.

เมื่อต้องแสดงช่วงเวลา หรือช่วงจำนวนสามารถใช้เครื่องหมายเชื่อม