咱们去尝尝，好吗

Zánmen qù chángchang, hǎo ma

พวกเราไปลองชิมกันหน่อย ดีไหม?

รูปแบบที่ 1

Tīng shuō Sìchuān cài hěn hǎochī, zánmen qù chángchang, hǎo ma? ➔ Hǎo a, shénme shíhou qù?

ความหมาย:ได้ยินว่าอาหารเสฉวนอร่อยมาก พวกเราไปลองชิมกันหน่อย ดีไหม? ➔ ดีเลย ไปเมื่อไหร่ดีล่ะ?

รูปแบบเสนอแนะ '……，好吗？' และการใช้ '听说' เพื่อเล่าสิ่งที่ได้ยินมา

รูปแบบที่ 2

Jīntiān wǎnshang wǒ yǒu shì, míngtiān zhōngwǔ hǎo ma? ➔ Hǎo!

ความหมาย:เย็นนี้ฉันติดธุระ พรุ่งนี้เที่ยงดีไหม? ➔ ได้เลย!

นัดเวลาใหม่เมื่อติดธุระ: '我有事……好吗？'

รูปแบบที่ 3

Lái yí ge yúxiāng ròusī, yí ge mápó dòufu, zài lái liǎng wǎn mǐfàn, yí ge suānlàtāng. ➔ Lái yì hú chá.

ความหมาย:เอาหมูผัดเปรี้ยวหวานกลิ่นปลาหนึ่ง ผัดเต้าหู้มาโผหนึ่ง ข้าวสวยสองถ้วย และต้มยำเปรี้ยวเผ็ดหนึ่ง ➔ ชาร้อนหนึ่งกาครับ

คำกริยา '来' ที่ใช้เฉพาะเวลาสั่งอาหารในภาษาพูด และลักษณนามเฉพาะ (碗: ชาม, 壶: กา)

รูปแบบที่ 4

Hǎochī shì hǎochī, búguò yóu tài duō.

ความหมาย:อร่อยก็อร่อยอยู่หรอก แต่ว่ามันเยิ้มเกินไปหน่อย

โครงสร้างยอมรับ 'A 是 A，不过……' ยอมรับข้อดีก่อนแล้วจึงบอกข้อเสีย

รูปแบบที่ 5

Wǒ ya, suān de, là de, xián de, kǔ de dōu xǐhuan chī, jiùshì bù xǐhuan chī tián de.

ความหมาย:ฉันน่ะเหรอ รสเปรี้ยว เผ็ด เค็ม ขม ชอบกินหมดเลย มีแค่อย่างเดียวที่ไม่ชอบคือรสหวาน

รสชาติพื้นฐานห้ารสในการทำอาหาร (酸, 甜, 苦, 辣, 咸) พร้อมคำเชื่อมจำกัด '就是'

รูปแบบที่ 6

Xiǎojie, jié zhàng. ➔ Wǒ lái fù qián, jīntiān wǒ qǐng kè. ➔ Hǎo, yǐhòu wǒ qǐng nǐ chī Hánguó cài.

ความหมาย:น้องครับ เช็คบิลด้วยครับ ➔ ฉันจ่ายเอง วันนี้ฉันเลี้ยง ➔ ได้เลย คราวหน้าฉันเลี้ยงอาหารเกาหลีเธอนะ

วลีจ่ายเงิน '结账' การแย่งจ่าย '我来付钱', '我请客' และประโยคซ้อน '请 + คน + ทำอะไร'