烂漫

春风轻轻拂过烂漫盛开的樱花林，一朵朵粉白相间的柔嫩花瓣纷纷扬扬地飘落下来。

chūn fēng qīng qīng fú guò làn màn shèng kāi de yīng huā lín, yī duǒ duǒ fěn bái xiàng jiān de róu nèn huā bàn fēn fēn yáng yáng dì piāo luò xià lái.

สายลมฤดูใบไม้ผลิพัดเบาๆ ผ่านป่าซากุระที่บานสะพรั่ง และกลีบสีชมพูและสีขาวอันอ่อนโยนก็ร่วงหล่นลงมาทีละกลีบ

微风吹拂着开满烂漫野花的小小山冈，成群的牛羊在坡地上悠闲自在地啃食着青草。

wēi fēng chuī fú zhe kāi mǎn làn màn yě huā de xiǎo xiǎo shān gāng, chéng qún de niú yáng zài pō dì shàng yōu xián zì zài dì kěn shí zhe qīng cǎo.

สายลมพัดผ่านเนินเขาเล็ก ๆ ที่ปกคลุมไปด้วยดอกไม้ป่าที่สดใส ฝูงวัวและแกะเล็มหญ้าอย่างสบาย ๆ บนเนินเขา

漫步在阳光明媚的校园绿茵草坪上，看着那些身着校服、奔跑追逐欢笑的活泼少年，儿时无忧无虑的烂漫童年记忆仿佛重新浮现在眼前。

màn bù zài yáng guāng míng mèi de xiào yuán lǜ yīn cǎo píng shàng, kàn zhe nà xiē shēn zhe xiào fú, bēn pǎo zhuī zhú huān xiào de huó pō shào nián, ér shí wú yōu wú lǜ de làn màn tóng nián jì yì fǎng fú chóng xīn fú xiàn zài yǎn qián.

เดินบนสนามหญ้าสีเขียวสดใสของมหาวิทยาลัย มองดูวัยรุ่นที่มีชีวิตชีวาในชุดนักเรียน วิ่ง วิ่งไล่ตาม และหัวเราะ ความทรงจำในวัยเด็กที่ไร้กังวลและสดใสดูเหมือนจะปรากฏอีกครั้งต่อหน้าต่อตาฉัน