吹拂

初春时节，微风吹拂着河岸边垂下的嫩绿柳枝，如同一帘帘绿色的丝绢。

chū chūn shí jié, wēi fēng chuī fú zhe hé àn biān chuí xià de nèn lǜ liǔ zhī, rú tóng yī lián lián lǜ sè de sī juàn.

ในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ สายลมอ่อน ๆ พัดกิ่งวิลโลว์สีเขียวอ่อนที่ห้อยลงมาตามริมฝั่งแม่น้ำ ราวกับม่านผ้าไหมสีเขียว

微风吹拂下蔚蓝无垠的海面上波光粼粼，点点白色风帆与天边璀璨绚烂的晚霞交相辉映。

wēi fēng chuī fú xià wèi lán wú yín de hǎi miàn shàng bō guāng lín lín, diǎn diǎn bái sè fēng fān yǔ tiān biān cuǐ càn xuàn làn de wǎn xiá jiāo xiāng huī yìng.

ภายใต้สายลมที่อ่อนโยน ทะเลสีฟ้าที่ไม่มีที่สิ้นสุดเป็นประกาย และจุดใบเรือสีขาวช่วยเสริมซึ่งกันและกันด้วยพระอาทิตย์ตกที่สดใสบนขอบฟ้า

微风吹拂着阳台窗前悬挂的浅灰色轻纱帘子，为炎热的午后客厅带来了一丝丝清凉。

wēi fēng chuī fú zhe yáng tái chuāng qián xuán guà de qiǎn huī sè qīng shā lián zi, wèi yán rè de wǔ hòu kè tīng dài lái le yī sī sī qīng liáng.

สายลมพัดผ่านม่านผ้ากอซสีเทาอ่อนที่แขวนอยู่หน้าหน้าต่างระเบียง ช่วยเพิ่มความเย็นสบายให้กับห้องนั่งเล่นในยามบ่ายที่อากาศร้อนอบอ้าว