儿时

离开故乡多年，老人依然对儿时家乡那条清澈的小河念念不忘。

lí kāi gù xiāng duō nián, lǎo rén yī rán duì ér shí jiā xiāng nà tiáo qīng chè de xiǎo hé niàn niàn bù wàng.

หลังจากห่างหายจากบ้านเกิดมาหลายปี ชายชรายังคงคิดถึงแม่น้ำที่ใสสะอาดในบ้านเกิดในวัยเด็กของเขา

离开家乡多年，我依然忘不了儿时母亲做的饭菜味道。

lí kāi jiā xiāng duō nián, wǒ yī rán wàng bù liǎo ér shí mǔ qīn zuò de fàn cài wèi dào.

หลังจากห่างหายจากบ้านเกิดมาหลายปี ฉันยังคงไม่ลืมรสชาติอาหารของแม่เมื่อครั้งยังเป็นเด็ก

漫步在阳光明媚的校园绿茵草坪上，看着那些身着校服、奔跑追逐欢笑的活泼少年，儿时无忧无虑的烂漫童年记忆仿佛重新浮现在眼前。

màn bù zài yáng guāng míng mèi de xiào yuán lǜ yīn cǎo píng shàng, kàn zhe nà xiē shēn zhe xiào fú, bēn pǎo zhuī zhú huān xiào de huó pō shào nián, ér shí wú yōu wú lǜ de làn màn tóng nián jì yì fǎng fú chóng xīn fú xiàn zài yǎn qián.

เดินบนสนามหญ้าสีเขียวสดใสของมหาวิทยาลัย มองดูวัยรุ่นที่มีชีวิตชีวาในชุดนักเรียน วิ่ง วิ่งไล่ตาม และหัวเราะ ความทรงจำในวัยเด็กที่ไร้กังวลและสดใสดูเหมือนจะปรากฏอีกครั้งต่อหน้าต่อตาฉัน